Waarom jonge ouders zo vaak ruzie maken, en hoe je dat kan vermijden

Mama of papa worden is vaak een geweldig, maar ook een overweldigend gevoel, gevolgd door tal van andere emoties: liefde, geluk, onzekerheid, vermoeidheid, angst, de druk van nieuwe verantwoordelijkheden… Plots moeten jullie met een extra persoon rekening houden, ééntje die totaal afhankelijk is van jullie. Dat heeft invloed op alle aspecten van jullie leven. Ook op jullie relatie en seksleven. Seksuologe en relatietherapeute Vanessa Muyldermans legt de vinger op de wonde, maar heeft ook tips om elkaar opnieuw te vinden.

Vanessa: “Een minuutje tijd vinden voor jezelf is al een ware opdracht, laat staan een uurtje vrijmaken voor een stomende vrijpartij. Of nog erger: een avondje om met de partner ‘op date’ te gaan! ‘Komt dat wel nog goed?’ en ‘Hoe hou ik ál die ballen tegelijk in de lucht?’ vragen heel veel kersverse ouders zich af.

Van 2 naar 3: een onevenwicht

Als koppel ga je van een twee- naar een drie-eenheid, een verhouding die best wel onevenwichtig is. Tijdens de zwangerschap zie je al vaak een onevenwicht ontstaan. Mama’s worden door de natuur voorbereid op de komst van een kind. Hun lichaam verandert en de hormoonhuishouding bereidt hen voor op de bevalling. Bij papa’s of meemoeders verandert er tijdens de zwangerschap weinig. Niet alleen door de natuur. Ook door de maatschappij.

Iedereen ziet aan de ‘mama to be’ dat ze zwanger is, en velen vragen hoe het gaat. Iedereen wil mama helpen en ondersteunen, geeft goedbedoelde raad enzovoort, maar niemand vraagt aan de toekomstige papa hoe het gaat met hém. Niemand is bezorgd om papa. Niemand helpt de papa in spe. Alle aandacht gaat naar de mama. Ook na de bevalling voelen meeouders zich vaak wat buitengesloten. En wanneer vrouwen kiezen om borstvoeding te geven, brengen ze veel meer tijd door met de baby dan papa en hebben ze al sneller een band met de baby. Bovendien moet papa vaak sneller terug gaan werken.

Aantrekken en afstoten

Wat volgt is vaak een spel van aantrekken en afstoten. Mama wil het beste voor haar baby, wil heel veel doen en wil het allemaal heel goed doen. Papa wil helpen, maar weet in eerste instantie niet zo goed hoe. Hij kan ook niet in alles helpen. Zo kan hij geen borstvoeding geven. Vaak wordt hij ook ‘weggestuurd’ en krijgt hij andere taken zoals huishoudelijke taken, klusjes aan het huis of de zorg voor de oudere kinderen als die er al zijn. Het is in deze fase moeilijk voor de medeouder om zijn/haar plaatsje te vinden.

Vaak hoor ik mama’s vertellen dat ze ’s nachts, wanneer ze voor de derde of vierde keer uit hun bed moeten om borstvoeding te geven, op dat moment hun slapende man soms wel – figuurlijk uiteraard – kunnen vermoorden. Hoe hard ze ook genieten van de borstvoedingsperiode en van die bijzondere connectie, het is gewoon ook heel zwaar. Omdat ze merken dat hun partner wel moeite doet, vinden ze dat ze niet mogen klagen. Aan de andere kan is het voor de papa of meeouder ook niet evident: als die wat afstand houdt en mama ruimte geeft, dan krijg hij/zij dat als verwijt in het gezicht teruggegooid. Te dicht is niet goed. Te ver is niet goed. Te snel is niet goed. Te traag is niet goed.

Hoe kan je er dan best mee omgaan?

  • Gevoelens erkennen

Het is belangrijk dat we bewust zijn van de aanwezigheid van ál deze gevoelens en dat we ze allemaal, naast mekaar, toelaten. We mogen én heel blij en gelukkig zijn én tegelijkertijd ook heel erg moe zijn en ons heel onzeker en helemaal leeg voelen. Het is niet of-of, maar en-en. En ja, het ene moment lachen we, het andere moment huilen we en op nog een andere moment mopperen we eens… Dat is helemaal oké.

Erken deze gevoelens voor jezelf en benoem ze ook naar jouw partner toe. Spreek erover met elkaar. Dit hoeven geen lange, diepe intense gesprekken te zijn. Het even luidop uitspreken is al voldoende. Zo weten jullie van elkaar welke gevoelens er spelen.

  • Op zoek naar een nieuw evenwicht

Probeer het ‘aantrekken en afstoten’ weg te werken door samen naar een nieuw evenwicht te zoeken. Een evenwicht dat in deze periode voor jullie allebei werkt. Weet wel dat dit een compleet nieuwe situatie is. Je gaat voor de eerste keer van twee naar drie of je gaat voor de eerste keer van drie naar vier enzovoort. Laat het dus even ‘zijn’. Laat die gevoelens er zijn. Je bent niet de eerste ouder die dit ervaart en je zal ook niet de laatste zijn. Neem de tijd en geef ook je partner de tijd om uit te zoeken hoe jullie samen naar dat nieuwe evenwicht toe kunnen werken.”

Lees ook:
De impact van borstvoeding op je seksleven
Borsten: Voor de baby of voor de partner?
Geen seksdrive meer sinds de bevalling? Seksuologe Vanessa geeft raad
Pijn bij seks: oorzaken, symptomen en behandeling

Het beste van Minimi.be in je mailbox?

Schrijf je hier in voor onze nieuwsbrief.

Reageer op artikel:
Waarom jonge ouders zo vaak ruzie maken, en hoe je dat kan vermijden
Sluiten