Kinderwens 28 Nov 2019 Paulien

Sven werd papa dankzij eiceldonatie

Het was liefde op het eerste gezicht bij Sven en Ellen. Een jaar na hun ontmoeting haalde hij een ring boven en opnieuw een jaar later gaven ze elkaar hun ja-woord. Bijna als in een sprookje, maar samen een kindje maken werd een nachtmerrie. Uiteindelijk bleek eiceldonatie de enige optie.

“Ik wist op mijn veertiende al heel goed wat ik later wou worden: papa. We hadden nooit gedacht dat het zo’n hobbelig parcours zou worden. Na een klein jaar proberen, werd bij Ellen baarmoederhalskanker vastgesteld, en alsof dat nog niet genoeg was, zat er ook een cyste rond een eierstok gedraaid. Die moest er dus uit.

We besloten om voor de zekerheid ook mijn sperma te laten testen. Toen bleek dat mijn zaadcellen onder andere qua vorm niet in staat zijn om een eicel binnen te dringen, en er bij Ellen ook nog een vroegtijdige menopauze zat aan te komen, begon het door te sijpelen: een kind krijgen wordt niet gemakkelijk.”

“Nooit was het in ons opgekomen dat het ook op die manier zou mislukken.”

“De gynaecoloog verwees ons door naar de fertiliteitsspecialist. Wij dachten te informeren naar onze mogelijkheden, maar blijkbaar wezen alle pijlen naar ICSI, wat zoveel betekent als de eicel van Ellen in een labo bevruchten met mijn sperma. Nogal plastisch, vonden we, maar so be it. Nooit was het in ons opgekomen dat het ook op die manier zou mislukken.

Toen onze terugbetaalde pogingen erop zaten, konden we verder proberen met ons eigen ‘materiaal’, met een slaagkans van 1 à 2 procent, óf de stap zetten naar eiceldonatie, met een slaagkans van 40 procent. Aangezien dat onze beste kans was om een kindje te krijgen, besloten we voor dat tweede te gaan.”

Russische kliniek

“De jongste zus van Ellen was een geschikte kandidaat, maar zij weigerde. We nemen haar dat uiteraard niet kwalijk en begrijpen maar al te goed dat zoiets een impact heeft. Maar een compleet anonieme donor zagen wíj dan weer niet zitten. We wouden graag wat basisinfo ontvangen over de donor, uiterlijke kenmerken en medische gegevens bijvoorbeeld, en zo kom je bijna automatisch bij Spanje of Rusland terecht.

Nu, wij zijn allebei totaal geen zuiderse types, dus bleef er maar één land over. Na enkele telefoongesprekken en heel wat mailverkeer met de lokale Russische kliniek kregen we toegang tot de databank, waarna we aan de hand van kinderfoto’s van anonieme eiceldonoren en enkele persoonlijke gegevens onze eiceldonor konden selecteren. Dat gaf een heel vreemd gevoel. We gingen daar ook niet licht over.

Na heel wat afwegen gaven we onze keuze door, maar enkele weken erna kregen we te horen dat die vrouw tóch geen eicel meer mocht doneren. Nieuws dat er bij die dame waarschijnlijk nog veel harder inhakte dan bij ons, want dat wees erop dat er medisch gezien iets mis was. Anderzijds vreesden we dat wij genoodzaakt waren iemand te kiezen die we eerder om een bepaalde reden hadden geschrapt. Gelukkig had in de dagen voordien een nieuwe vrouw zich aangemeld en zij bleek een goeie match.”

Psychiatrie

“Toen we na de administratieve rompslomp – maar liefst 120 e-mails en 40 bladzijdes aan contracten – aankwamen in een ijskoud Sint-Petersburg, hadden we maar weinig hoop op een goede afloop. Eigenlijk waren we vooral afgereisd naar Rusland om onszelf later niets kwalijk te kunnen nemen. Maar deze keer bleef het slechte nieuws uit.

Enkele weken later mochten we zélf het bloedstaaltje van Ellen naar het labo brengen, om zo sneller resultaat te krijgen. Die dag heb ik niet veel gewerkt (lacht). Toen ze me opbelden om te zeggen dat Ellen zwanger was, heb ik minstens 87 keer gevraagd of ze 100 procent zeker waren. We waren euforisch, maar de mentale en fysieke uitputtingsslag heeft wel z’n tol geëist.

Het tweede trimester heeft Ellen zich vrijwillig laten opnemen in een psychiatrisch centrum. Het werd allemaal te veel. Vandaag stellen we het alle drie supergoed, maar het intense traject heeft ons wel getekend. Veranderd ook. Eigenlijk zijn we er allebei een beter mens van geworden, en ik weet zeker dat ons zoontje daar de vruchten van plukt.”

Meer informatie vind je op De Verdwaalde Ooievaar

We hebben ook een wekelijkse nieuwsbrief.

Wil jij die graag in je mailbox? Schrijf je dan hier in!

Reageer op artikel:
Sven werd papa dankzij eiceldonatie
Sluiten