Mi-time 3 dec 2019 Paulien

Marleen Vertommen van vzw Met Lege Handen: “We zijn ontstaan vanuit de noodzaak om te kunnen praten met lotgenoten”

In de aanloop van De Warmste Week zetten we graag enkele vzw’s in de spotlight. Vzw Met Lege Handen brengt ouders die hun baby verliezen in contact met andere lotgenoten en begeleidt hen tijdens hun rouwproces. 

Marleen Vertommen werd zeven jaar geleden voorzitter van Met Lege Handen. Zij begeleidt de praatgroepen in Leuven, geeft lezingen op scholen en ziekenhuizen, en is rouwtherapeut. Zij vertelt ons wat meer over de werking en wat die betekent voor ouders die hun baby verliezen.

Wat doet Met Lege Handen precies?

“Wij zijn een organisatie voor en door ouders van overleden baby’s. Alle vrijwilligers hebben zelf een baby verloren en proberen lotgenotencontact te stimuleren aan de hand van praatgroepen en verschillende activiteiten. Dat was ons doel al sinds de start van de organisatie en dat is steeds zo gebleven. We willen fysiek aanwezig zijn in het rouwproces van de ouders en zo een helende kracht hebben op hun verlies.”

Hoe is de vzw ontstaan?

“De vzw bestaat intussen al zo’n 27 jaar. Katelijne Vuerstaek richtte hem op en is heel lang voorzitter geweest. Toen zij haar dochtertje verloor, kwam ze terecht bij OVOK. Die organisatie bestaat ook al een tijdje en verenigt ouders van overleden kinderen van alle leeftijden. Daar werd dus gepraat over heel veel verschillende soorten verlies. Katelijne voelde zich daar niet helemaal thuis, omdat het verlies van een baby toch wel anders is dan bijvoorbeeld het verlies van een opgroeiend kind.

Daarna heeft ze verschillende mensen ontmoet die ook hun baby verloren hadden en kwam ze met het idee om een praatgroep te maken rond babyverlies. De vzw is dus ontstaan vanuit de nood om te kunnen praten met andere lotgenoten. En dat idee is altijd het allerbelangrijkst geweest.”

Werken voor de vzw geeft een betekenis aan mijn verlies en aan mijn relatie met mijn overleden kinderen.

Waarom heb je ervoor gekozen om je in te zetten voor ouders die een kind verloren hebben?

“Mijn kennismaking met de vzw was ietwat atypisch. Meestal leren ouders de vzw kennen aan het begin van hun rouwproces zodat zij er al vroeg troost en contact vinden. Ik leerde de vzw pas heel laat kennen, toen mijn kinderen al 15 jaar geleden overleden waren.

Toch voelde ik plots de nood om op opnieuw met mijn kinderen bezig te zijn en mij in te zetten voor de vereniging. Het gaf een betekenis aan mijn verlies en aan mijn relatie met mijn overleden kinderen.”

Wat was voor jou het mooiste moment tijdens je werk voor Met Lege Handen?

“Steeds opnieuw vind ik het prachtig om te zien hoe mensen elkaar ontmoeten, hoe mensen in hun meest kwetsbare positie zo mooi in contact kunnen komen met elkaar. Daar ontstaan echte vriendschappen. Mensen leren elkaar kennen en verlaten dan de praatgroep. En dat is ook de bedoeling. Wij helpen mensen op weg en creëren contacten zodat ze daarna bij wijze van spreken, de wereld wel aan kunnen. Dat vind ik elke keer opnieuw iets magnifieks om bij te mogen zijn.”

Veel mensen denken dat met je verlies geconfronteerd worden het verlies groter maakt, maar het maakt het verlies juist lichter en meer hanteerbaar.

Je hebt zelf ook kinderen verloren. Maakt dat je werk voor de vzw moeilijker of juist makkelijker?

“Het maakt het niet per se moeilijker. Het is een misverstand dat ik vaker hoor en ergens is het ook pijnlijk, maar dat is nu eenmaal ons leven.

We moeten elke dag opstaan met het idee ‘we leven een stukje met verlies’. En het verlies verwerken, wil niet zeggen dat je dat moet wegsteken. Werken voor een vzw kan een manier zijn om dat verlies een plaats te geven. Veel mensen denken dat dat het verlies juist groter maakt, maar het maakt het juist hanteerbaar en lichter.

Op die manier kan dat verdriet stromen en zo ook een plaats vinden. Dat zie ik bij alle mensen die bij de vzw werken. Het zijn allemaal mensen die op een mooie manier een plaats geven aan hun verlies. Ze integreren hun verlies op een gezonde manier in hun leven en dat is prachtig om te zien.”

Op jullie website staat dat kunst, literatuur en muziek mensen kunnen helpen bij hun rouwproces. Is er een specifieke tekst die voor jou veel betekent?

“Ik heb heel veel aan literatuur en kunst, maar ik heb niet een specifiek werk dat ik kan aanwijzen. Het mooie aan kunst en muziek is dat het de wereld voorbij de woorden toont. Muziek en beeld staan heel dicht bij de beleving van verdriet. Maar ik kan moeilijk zeggen: “Dit gedicht of deze tekst zijn mijn favorieten.”

Er zijn enorm veel teksten en prachtige romans die ervaringen omschrijven, net als films en zelfs getuigenissen van lotgenoten. Ze bieden mij allemaal inspiratie en troost.”

Wat gebeurt er met de giften van mensen?

“Wij zijn een vzw die niet structureel ondersteund wordt, dus wij zijn volledig afhankelijk van de giften van mensen. De kosten zijn bijvoorbeeld de locaties die we huren voor de praatgroepen en de website. We geven ook een boekje uit dat we gratis verspreiden in ziekenhuizen en bij ouders die het nodig hebben. Sinds de lancering van De Warmste Week, kunnen we al onze activiteiten en diensten gratis aanbieden. Vroeger moesten we lidgeld vragen en soms ook inkom voor bepaalde activiteiten en dat hoeft nu niet meer. De giften gaan dus integraal naar de kosten die we maken.”

Welke acties ondernemen jullie dit jaar voor De Warmste Week?

“Onze vzw is niet heel groot, dus zelf ondernemen wij geen acties. Er zijn wel veel ouders die samen met hun familie een actie op poten zetten voor Met Lege Handen. Wat wij wel doen, is materiaal aanbieden om te verkopen. Vorig jaar hadden we kaarsen en dit jaar hebben we blikjes met vergeetmenietjes-zaadjes.”

Wil jij graag een bijdrage leveren voor vzw Met Lege Handen? Op de website van De Warmste Week kan je al hun acties bekijken of je kan een donatie doen op hun eigen website

We hebben binnenkort ook een wekelijkse nieuwsbrief

Wil jij die graag elke week in je mailbox? Schrijf je dan hier in!

Reageer op artikel:
Marleen Vertommen van vzw Met Lege Handen: “We zijn ontstaan vanuit de noodzaak om te kunnen praten met lotgenoten”
Sluiten