COLUMN. Het gaat meer over de ‘plus’ dan over de ‘mama’

Op zondag 10 mei is het Moederdag en ik weet nu al dat ik geen knutselwerkje en geen zelf geplukte bloemen zal krijgen van mijn plusdochter. Dat is niet omdat ze me niet graag ziet, ze ziet me gewoon niet als haar mama.

Als je er over nadenkt is dat ‘mama’ in plusmama toch een beetje vreemd. Ons nieuw samengesteld gezin bevat een dochter en een papa, maar een mama heeft ze elders al en een vervangmama heeft ze niet nodig. Ik probeer dat ook niet te zijn, met ‘gewoon Elke’ komen we hier al een heel eind. Van in het begin was ik de vriendin van papa, die steeds vaker over de vloer kwam en mee tekende of spelletjes speelde. Gaandeweg is onze band gegroeid, en sinds we samenwonen is het natuurlijk iets serieuzer en neemt iedereen z’n verantwoordelijkheid in huis. Maar dat wil niet zeggen dat ik degene ben die bepaalt of een vieruurtje wel gezond genoeg is, kinderkleren kiest en beslist wanneer de dochter haar kamer moet opruimen. Ik ga ook niet mee naar oudercontacten of doktersafspraken, tenzij me dat gevraagd wordt.

Misschien moeten we de ‘mama’ in ‘plusmama’ schrappen?

Het zijn allemaal dingen die een mama wel doet, of die ik als mama zou willen doen. Dat ik het mama-mandaat in deze situatie niet kan opnemen, daar heb ik lang mee geworsteld. Maar gaandeweg is gebleken dat onze invulling van mijn positie als plusmama verrassend goed werkt voor mij, en voor de rest van ons gezin.

In De Standaard lees ik dat plusmama’s vaker een stroeve band met de kinderen van hun partner hebben dan pluspapa’s. Dat komt omdat ze te hard hun best doen, zegt plusoudercoach Anja Pairoux in het artikel. Ik heb geen stroeve relatie met mijn plusdochter, integendeel. We zijn twee handen op een buik, we spelen samen als het kan en ze luistert flink als het nodig is, zonder dat ze me als een mama ziet. Misschien moeten we maar eens af van die term plusmama. Gewoon de ‘mama’ schrappen, zou dat niet al heel wat druk wegnemen? Want het is oké is om niet te hard je best te doen. Dan ben je gewoon een plus.

Elke (29) droomde van een kind en kreeg er een … van iemand anders. Op Minimi vertelt ze over haar ervaringen als plusmama. Nu het coronavirus de wereld beheerst, ziet haar gezinsleven er plots heel anders uit.

Lees ook:
COLUMN. Ik kreeg een kind… van iemand anders
COLUMN. Plusmama in coronatijd

We hebben ook een wekelijkse nieuwsbrief.

Wil jij die graag in je mailbox? Schrijf je dan hier in!

Reageer op artikel:
COLUMN. Het gaat meer over de ‘plus’ dan over de ‘mama’
Sluiten