Gedicht ‘For the Lockdown Babies’

Wat zeg je tegen je zoontje als hij later naar de coronacrisis vraagt? Hoe leg je uit aan je dochter dat zij wel in een heel speciale periode ter wereld kwam? Gráinne Evans, een mama uit Noord-Ierland, goot haar gevoelens in een gedicht. Te mooi om niet te delen, vonden wij.

“Sure you were only a baby” I’ll tell her when she asks,
About that time in photographs when everyone wore masks.
“You don’t remember the chaos when the world was forced to rest.”
“You had all you needed in my arms and at my breast”

“You never even noticed” I’ll tell her then I’ll say,
“I held you as the weeks went by, we took it day by day”
“We were safe and happy, right where we needed to be”.
“I fed you snuggled in my arms, protecting you was key”.

“You were only a tiny baby” I’ll tell her and explain,
Why so many people were afraid, anxious and in pain.
“It wasn’t always easy, those isolating newborn days,
But feeding you flooded me with love, got me through the haze”.

“You were a lockdown baby” I’ll tell her when it’s time,
“I was your whole world back then, just as you were mine”,
“And now, though it’s just a memory, I still smile when I see,
A rainbow in a window, put there for you and me.”

Uit de blog ‘The Breast of Rhymes

Lees ook: Hoe beleef je je kraamtijd ten tijde van het coronacrisis? Mama Nathalie vertelt. 

We hebben ook een wekelijkse nieuwsbrief.

Wil jij die graag in je mailbox? Schrijf je dan hier in!

Reageer op artikel:
Gedicht ‘For the Lockdown Babies’
Sluiten