Een dreigende miskraam: afwachten of behandelen?

Wanneer een dreigende miskraam is vastgesteld, heb je twee opties: afwachten tot de miskraam spontaan op gang komt of de miskraam op gang brengen. Beide opties moet je met je arts of vroedvrouw overleggen. In beide gevallen zal je nauwgezet opgevolgd worden door je gynaecoloog.

1. De miskraam afwachten

Bij een miskraam in de eerste 3 maanden (voor week 14) zal die in acht op de tien gevallen spontaan verlopen. Meestal komt een miskraam binnen enkele dagen na het eerste bloedverlies op gang. Soms duurt dit langer, zelfs tot een paar weken. Geleidelijk ontstaat krampende pijn in de baarmoeder en neemt het bloedverlies toe, net als de pijn in je onderbuik. De vruchtzak is herkenbaar als een met vocht gevuld blaasje met een vliezig omhulsel dat gedeeltelijk met roze vlokken is bekleed. Vaak komen ook bloedstolsels vrij, die meer donkerrood en glad zijn.

Bij menstruatie- of weeënachtige pijn kan je een pijnstiller nemen (bij voorkeur paracetamol).

Na de miskraam wordt het bloedverlies en de pijn meestal snel minder.

Als je besluit om een spontane miskraam af te wachten, is het verstandig te bedenken hoe lang je wilt afwachten en dit met je arts te bespreken.

2. De miskraam op gang brengen met geneesmiddelen of met een curettage

Geneesmiddelen

De arts zal vier tabletten misoprostol in de vagina plaatsen en in sommige gevallen vragen om drie uur later nog 2 tabletten onder de tong te laten smelten. Deze medicatie bevordert de samentrekkingen van de baarmoeder. De tijd tussen het plaatsen van de tabletten en de miskraam is sterk wisselend maar meestal is dat zo’n 24 uren. Een minderheid van de patiënten reageert weinig of niet op de tabletten.

De miskraam gaat gepaard met vaginaal bloedverlies en meestal ook krampen in de onderbuik. Het te verwachten bloedverlies en de pijn zijn méér dan bij een normale menstruatie. Verlies van klonters of stukjes weefsel kan optreden. Tegen de pijn kan je één of meerdere tabletten paracetamol, ibuprofen of een gelijkaardige pijnstiller innemen, maar laat 4 tot 6 uur tussen de inname van de tabletten.

Om het verloop te volgen zal de gynaecoloog je na enkele dagen opnieuw onderzoeken. Er wordt dan een echografie uitgevoerd om te zien of alles weg is. Indien er geen of onvoldoende reactie op de tabletten was, worden er nogmaals vier tabletten in de vagina geplaatst.

Curettage

Bij een curettage zuigt de gynaecoloog de baarmoederholte via de vagina met een dun slangetje leeg of maakt deze met een curette (een soort lepeltje) schoon. De ingreep duurt ongeveer 5-10 minuten en gebeurt in de meeste ziekenhuizen in dagbehandeling.

Vaak geeft men een korte narcose: je merkt dan niets van de ingreep. In sommige ziekenhuizen is het mogelijk te kiezen voor een plaatselijke verdoving: via de vagina verdooft de gynaecoloog de baarmoedermond met een paar injecties. Vaak krijg je ook een rustgevend middel. Je bent hierdoor wat slaperig en suf tijdens de ingreep. Je voelt wel wat pijn, maar deze is over het algemeen goed te verdragen als de ingreep kort duurt. De gynaecoloog kan je informatie geven over voor- en nadelen van narcose en plaatselijke verdoving, en vertellen welke mogelijkheden in het ziekenhuis aanwezig zijn.

Als je gezond bent, is een curettage een ingreep met een zeer klein risico op complicaties. Er zijn geen gevolgen voor een volgende zwangerschap.

Lees ook:
Hoe kan je een miskraam herkennen?
Hoe omgaan met afscheid, dood en verlies?
Hoe herstel je van een miskraam?

Bronnen:
www.kindengezin.be
www.zol.be
www.nhg.org
www.thuisarts.nl

Het beste van Minimi.be in je mailbox?

Schrijf je hier in voor onze nieuwsbrief.

Reageer op artikel:
Een dreigende miskraam: afwachten of behandelen?
Sluiten