COLUMN. Over de essentie van het moederschap

“Weet je nog, papa, dat je vroeger altijd dat leuke spelletje met ons speelde, voor het slapen gaan?” “Oh ja,” viel mijn zoon zijn zus bij, “dat was echt tof!”. De echtgenoot keek lachend en een tikkeltje zelfgenoegzaam mijn kant op. “Ja, ik zorg voor mooie herinneringen…” Dat kon ik niet ontkennen. “En welke herinneringen hebben jullie aan mama?” vroeg ik mijn kinderen. Want hoe ik de papa zijn moment de gloire ook gunde, dit spel zou ik niet verliezen…

Maar de opsomming van gebeurtenissen, feiten en ervaringen waarop ik hoopte, bleef uit. Ik zag mijn kroost nadenken, hard en diep. En ik zag de wanhoop in hun ogen. Want elke seconde zonder antwoord voelden ze zich schuldiger ten opzichte van hun moeder.

Het gezicht van de dochter klaarde plots op en ze riep: “Jij zorgt altijd voor ons!” Ja, daar was de zoon het mee eens. De herinneringen volgden elkaar nu snel op: hoe ik bij hen blijf als ze ziek zijn, voor de juiste medicijntjes zorg en hen kom troosten als ze een slechte droom hebben. Voilà, de essentie van het moederschap, door de ogen van mijn kinderen. Diezelfde kinderen waarvoor ik tien keer per week taxi speel, die ik elke dag help met hun huiswerk, die dankzij mijn carrièreshift zelden of nooit in de naschoolse opvang moeten blijven. De kroost die ik meeneem naar de speeltuin, wiens vrienden hier altijd welkom zijn, waarvoor ik uren op zoek ben naar de beste cadeautjes en de leukste verrassingen.

Toen ik subtiel verwees naar een aantal van die dingen, keken ze me vreemd aan. Alsof ik hen vertelde dat ik twee benen heb. Duh, ja natuurlijk wisten ze dat. Maar dat was toch doodnormaal, of niet?

Noem ze verwend, noem ze naïef… Mijn kinderen vinden moederliefde een evidentie. En dat maakt me zielsgelukkig. De dochter zag me glimlachen en voegde er aan toe: “en jij knuffelt ons altijd…”. Op dat moment werd unaniem besloten dat dat de allerbeste, allermooiste en allerbelangrijkste herinnering is.

Auteur: Annemie Vandeweerdt

Annemie is mama van drie kinderen die de luiers al lang ontgroeid zijn. In deze column blikt ze terug op de voorbije babyjaren.

We hebben ook een wekelijkse nieuwsbrief.

Wil jij die graag in je mailbox? Schrijf je dan hier in!

Reageer op artikel:
COLUMN. Over de essentie van het moederschap
Sluiten