#bestebuik: “Jij verdient deze harde woorden niet”

Waarom wordt een zwangere buik geprezen en een mamabuik niet? Na zo’n intense periode verdient hij eigenlijk net respect en lof voor wat hij heeft verwezenlijkt. Bovendien huist in onze buik ook ons buikgevoel, waar we altijd mogen op terugvallen. Een dankwoordje is dus wel op zijn plaats. Deze keer delen we de woorden van Annemie.

“Beste buik,

Ik heb nooit van jou gehouden, of toch niet dat ik het me herinner. Ik weet niet meer exact wanneer ik besefte dat jij nooit strak zou zijn, zoals de buiken van slanke mensen. Je had je goede momenten, maar toch zijn het de herinneringen aan gemeden bikini’s en kansloze kleedjes die overheersen.

Behalve toen je mijn baby’s koesterde. Drie keer hield ik negen maanden lang kapot veel van je. Ik pronkte met je zodra het kon. Alle ogen waren op jou gericht en ik genoot. Hoe dikker je werd, hoe meer ik mij mama voelde. Maar eens de baby verhuisde van jouw nest naar mijn schoot vergat ik je. Al mijn aandacht en energie gingen naar dat kleine nieuwe leven. Ik was te moe om ook voor jou te zorgen. Dus negeerde ik jou, al bleef er na elke zwangerschap een beetje meer van jou aan mijn lijf hangen.

Ik was nu mama van drie kinderen: een mama die niet graag sport maar wel graag eet. Omdat ze honger heeft, maar ook uit goesting, omdat ze een slechte dag heeft gehad, of net een hele goede. Jij groeide aan hetzelfde gestage tempo als mijn kinderen. Toen je besefte dat we samen veertig jaar waren geworden, deed je er nog een schepje bovenop.

Beste buik, het spijt me. Ik heb gefaald. Ik had je beter moeten verzorgen, had je wat vaker een ijsje of een stuk chocolade moeten ontzeggen en in plaats daarvan doen zweten. Ik ben een perfectionist en jij de doorn in mijn oog.

Ik huil terwijl ik deze brief schrijf. Want jij verdient deze harde woorden niet. Je had er zelf waarschijnlijk ook graag wat beter uitgezien. Nochtans mag je tevreden zijn over je prestaties. Je bent sterk, je gaf mijn kinderen alles wat ze nodig hadden voor een goede start en je overleefde drie zware bevallingen. Nog steeds ben jij de core van mijn lichaam, de kern waar al de rest om draait. Er is gewoon wat veel van jou, maar veel van iets wat goed is, hoeft toch niet per se slecht te zijn?

Dus beste buik, ga ik proberen wat vaker dankbaar te zijn. Voor de momenten waarop jij een einde maakt aan twijfels, voor de keren dat je vlinders loslaat in mijn lijf en voor mijn drie kinderen.

Bedankt voor alles.”

Lees ook:
IN BEELD: Littekens na een keizersnede
IN BEELD: ode aan de postpartumbody
#bestebuik: “Je gaf me de moed om de mama te worden die ik ben”
#bestebuik: “Je kreeg klappen, maar bleef vechten”

Het beste van Minimi.be in je mailbox?

Schrijf je hier in voor onze nieuwsbrief.

Reageer op artikel:
#bestebuik: “Jij verdient deze harde woorden niet”
Sluiten